Filibe (Bulgarca: Plovdiv), 600.000′e yaklaşan nüfusuyla Bulgaristan’ın ikinci büyük şehridir. Filibe ilinin idari merkezidir. Ayrıca Trakya’nın en önemli kültür merkezidir.

Roma, Atina ve İstanbul’dan önce kurulmuş olan şehrin tarihinde çok önemli ve birbirinden farklı olaylar vardır.

Mimari

Filibe şehri Osmanlı Devletinin Balkanlarda önem verdiği yerleşim yerlerinden biridir. Mimari olarak Türk-Osmanlı sivil mimarisi dikkat çeker. Ayrıca Cuma Camii (1363-1364) ve Şahabettin İmaret Camii (1444-1445) Camii mimarisi olarak günümüze ulaşan yapılardır.

Sumō (Japonca 相樸, ve ya 大相撲 Ōzumō) Japonya’da çok eski tarihe dayanan ve birçok adete ve töreye dayanan geleneksel bir güreş türüdür. Japoncadaki sumō, sumafu sözcüğünden gelmektedir ve bu “kendini savunmak” anlamına gelir. Bir Sumo güreşcisine Sumōtori denir.

Güreşenlerin hedefi rakibin, yarışma alanı olan kum havuzundan ya da bir saman-halatı ile işaretlenmiş halkadan dışarıya çıkmasını ya da dengesini bozup yere düşmesini sağlamaktır. Güreşçiler yere ayak tabanı dışında herhangi bir yerleriyle dokunduklarında maçı kaybetmiş sayılırlar. Bir karşılaşma genelde sadece birkaç saniye sürer. Her turnuvada yüzlerce karşılaşma yapılmaktadır. Ayrıca bu karşılaşmaların aralarında dinsel ve geleneksel görevler yerine getirilir.kişiler otuz veya kırk yaşlarına kadar yaşayabiliyor.

Dış bağlantılar

Banzuke Yarışma görüntüleri ve tarihi resimler.

Beyazişi nakış, aynı renkte ana ipliğin kullanıldığı (geleneksel olarak beyaz keten)
her hangi bir nakış tekniğiyle bağlantılıdır.

Beyazişi nakışlar , Broderie Anglaise , Hardanger nakış Mountmellick nakış
ve Reticella stillerini içerir.

Beyazişi nakış, evladiyelik eşyalardan olan bluz, bebek şapkası ve diğer küçük nesneler için kullanılan tekniklerden biridir.

Karl Parlovich Briullov (Rusça : Карл Павлович Брюллов) (d. 12 Aralık 1799, St. Petersburg - 11 Haziran 1852, Roma) uluslarası ün kazanan ilk Rus ressamdı. Rus neoklasizim ve romantizmindeki öncü kişi olarak görülmekte ve arkadaşları tarafları tarafından “Büyük Karl” olarak çağırılmaktaydı.

St. Petersburg’da Fransız bir aileden Carlo Brulleau isminde doğan Briullov; 1822′ye kadar bu ismi kullanmıştır. İmparatorluk Sanat Akademisi’nde (1809-1821) eğitim almasına rağmen; klasik tarzı öğretmenleri ve kardeşine rağmen sevememiştir. Bu vesile ile, Rusya’yı terkedip Roma’ya yerleşmiş ve burada 1835 yılına kadar genelde portre üzerine çizimler yapmıştır. Ancak ünü tarihsel resimler çizmeye başladığında yayılmıştı.

En fazla tanınmış eseri, Pompey’in Son Günleri (1830-1833) eseridir. Alexander Pushkin ve Gogol’dan Peter Paul Rubens ve Van Dyck’a kadar karşılaştırılmış, sanat tarihinin ölümsüz eserleri arasına girmiştir. Bruillov bu dönemde Avrupa’nın en iyi ressamlarından biri olarak kabul edilmiştir. Bu eserini tamamladıktan sonra, Rusya’nın başkentine geri dönmüş ve aristokratlar ve elit entelektüeller bir çok dost edinmiş; İmparatorluk Sanat Akademi’sinde de yüksek bir konum kazanmıştır.

Akademi’de öğretmen olarak ders verirken (1836 - 1848) yeni bir portre tarzı geliştirir ve bu neoklasik basitlik romantik dokunuşu içinde bulundurur, realizm becerisi ile beraber yüksek seviyede psikolojik öğeler içeren resimler yapar. St. Isaac Katedrali’nin kubbesi için çalışırken, sağlığı bir anda bozulmuştur. Doktorlarının önerilerini dinleyen Briullov 1849′da Madeira’ya taşınmış ve son üç yılını İtalya’da geçirmiştir. Roma’da Cemetrio degli Inglesi mezarlığında gömülmüştür.

Bir Türk Kızı

Karl Briullov’un eserleri arasında en ilginçlerinden biri de 1837 ile 1838 yılları arasında çizdiği “Bir Türk Kızı” isimli portresidir. Bu dönemde Akademi’de öğretmen olarak ders veren Briullov; neoklasik basitliği ilk olarak bu resimde uygulamış ve romantik dokunuş da eserine yansımıştır. Türk kızının giydiği elbisesi, şapkası ile de o dönemdeki Türk kadınına ışık tutar.

Bu resim Moskova’daki Tretyakov Galeri’sinde bulunmaktadır ve yağlı boya ile tuval üzerine çizilmiştir. Bir Türk Kızı’ndan önce çizdiği eserlerde genelde karanlık bir arka plan kullanan Briullov bu eserinde kırmızı bir renk kullanmıştır.

Yıldız tipi motor, silindirleri bir daire merkezine karşı sıralanmış motorlara denir. Bu motor türünde tüm piston kolları tek biyel muylusuna (resimde piston kollarının bağlı olduğu ortadaki döner kısım) bağlı olarak çalışırlar. Yıldız tip motorlarda ateşleme aralığının düzgün olabilmesi için 4 zamanlıları tek sayıda 2 zamanlıları çift sayıda silindirli olarak yapılır. Bu tertip şeklinde beygir gücü başına düşen motor ağırlığı 2 kg civarındadır. Bu nedenle uçaklarda ve bazı deniz taşıtlarında rahatlıkla kullanılır.